Door: Anton Hagens
Nadat twee weken geleden al de het eerste en het derde het spits van het nieuwe externe schaakseizoen hadden mogen afbijten, was het 9 oktober de beurt aan het tweede om dat eindelijk ook te mogen doen. Na de tweede plek van vorig seizoen en dientengevolge promotie naar de eerste klasse tegenwoordig als achttal, met diverse versterkingen.
Helaas moesten we het zonder Mattias en Marijke stellen, maar gelukkig waren er waardige vervangers beschikbaar: René en Erik versterkten het team op de borden 1 en 2. Ik heb zelf weinig van hun partijen meegekregen, Erik moest vooral geduld opbrengen voordat hij ermee kon beginnen door de late aankomst van zijn tegenstander (die daar als jeugdleider natuurlijk wel een goede reden voor had gezien zijn nobele taak eerder op de avond). Maar aan het eind van de avond hadden beide Soester invallers het punt te pakken en leverden daarmee een belangrijke bijdrage aan de overwinning.
Corjan had dat eerder al bewerkstelligd: hij won een kwaliteit waarna zijn Bunschotense/Spakenburgse opponent het niet meer zag zitten met de vele open gaten die resteerden. Na minder dan een uurtje schaken staakte hij de strijd.
Emiel viel in als vervanger van de zieke Lester en creëerde op bord 8 een hele gevaarlijke ver opgerukte vrijpion, wat hem de winst opleverde.
De koning van Nick kwam op g8 zonder pionnen voor zich tegenover een dame op h6 te staan. Het zag er hachelijk uit, volgens de computer bleef hij echter toch beter staan. Desondanks moest Nick berusten in een verlies.
Teun ‘offerde’ een kwaliteit, vermomd als driedubbele aanval. Ook hier zag de mataanval met de torens door zijn tegenstander die hierna ontstond er erg gevaarlijk uit, toch wist Teun zijn partij te winnen.
Rogier verloor zijn partij door tijdsoverschrijding in een stelling die naar eigen zeggen houdbaar was.
Zelf was ik natuurlijk weer eens als laatste nog bezig. In een Spaanse opening lukte het mij om de witveldige loper van wit te ruilen tegen een paard. Ik opende de f-lijn en kreeg wel wat aanval in combinatie met mijn loperpaar, maar het leek er allemaal nog wel tegen te houden uit te zien voor wit. Toen mijn tegenstander remise aanbod met allebei nog een minuutje of 10 op de klok moest ik even navraag doen wat de stand was. Het bleek ondertussen 5-2 te staan, waardoor ik met een gerust hart op het remiseaanbod in kon gaan.
Eindstand dus 5½-2½, al met al een lekker begin zo van het externe seizoen.
